Kunstspektakel Leimuiden

LEIMUIDEN - Met veel zorg bestudeert hij de armband; eerst de bovenkant, dan de onderkant. "Grieks of Romeins", oordeelt taxateur Broekhof. "Of het een oud exemplaar is, durf ik niet met zekerheid te zeggen. Daarvoor kunt u terecht bij musea in Leiden of Amsterdam." Hij is nog niet uitgesproken of het volgende voorwerp wordt op tafel gelegd. "Dit is een ivoren drieluik. Daarvan zijn er rond 1860 heel veel gemaakt aan de Franse westkust. Het is mooi gemaakt. Het ivoor werd uit Afrika aangevoerd en in Frankrijk bewerkt. De waarde schat ik op 150 euro."

Broekhof is in een open tent op het kunstspektakel in Leimuiden 'geparkeerd'. Zijn gereedschap: een groot en een klein vergrootglas, plus het nodige naslagwerk. Blij of juist teleurgesteld druipen de bezoekers met tassen vol 'kunst' af. De rij wordt onmiddellijk aangevuld door nieuwe belangstellenden die hopen een fortuin in handen te hebben.

Een mevrouw toont een schilderij aan de taxateur. Hij aarzelt geen moment: "Dit is een Frans haventje. De naam van de schilder is niet te ontcijferen." Is het ook iets waard, wil de dame weten. Broekhof: "Nee, een schatting wil ik niet doen. Dit is een zwakke broeder".

Op de tafel worden een bewerkte fles en een bijbehorend glas neergezet. "Dit komt uit China", zegt Broekhof meteen. "Het is helemaal heel; ongeveer 1820. Dit werd gemaakt voor de export naar Europa, niet voor de Chinezen zelf. Bij verzamelaars is dit erg geliefd. Waarde? 200 euro."

Broekhof krijgt een schilderij in handen. Van De Koning, wordt hem door de eigenaar verzekerd. "Een echte De Koning?" Meteen begint de taxateur het schilderij te bestuderen. "Het hangt er maar net vanaf welke De Koning u bedoelt. Willem de Koning vertrok naar New York en is later erg bekend geworden, maar die is het niet. Toch is dit best aardig gedaan. Een klein meestertje. Lekker thuis laten hangen."

Even later krijgt de taxateur een aquarel in handen. "Dit is mooi, dit is mooi", mompelt hij. De aanwezigen spitsen hun oren. "Een hele mooie aquarel." Dat vind ik ook, bevestigt de mevrouw die het exemplaar heeft meegebracht. "Maar ik wil graag weten wie het heeft gemaakt." Broekhof: "Daarvoor moeten we de lijst eigenlijk openmaken, maar dat doen we niet hier. De naam is nu niet te zien. Maar de kleur van deze aquarel is heel mooi. Het heeft waarschijnlijk altijd op een donkere plaats gehangen, zodat het zonlicht geen invloed heeft gehad."

Op het aquarel is een schaatstafereel te zien. "Aan de kleding van die mensen te zien, zeg ik 1760", zegt Broekhof. "Ze zijn aan het schaatsen buiten de stad. Het aquarel is in goede staat en heeft een prachtig formaat. Wij kunnen meer informatie voor u opzoeken op ons kantoor in Amsterdam. Dan moet u een afspraak maken en krijgt u een kop koffie. Dat is zeker de moeite waard. Ik zou bijna willen zeggen dat dit de verrassing van de dag is."

Hoewel Broekhof de aanwezigen soms kan vertellen dat een voorwerp geld waard is, wordt daar heel verschillend over gedacht. Een van de bezoekers: "Je moet wel een gek vinden die het ervoor geeft. Dat is een heel ander verhaal."